"Het weduwen huis in Varanasi is vernoemd naar Gladys Staines, de weduwe van wie haar man en twee kinderen werden vermoord door extreme Hindoes.

Gladys Staines, de Australische zendelinge die onlangs de op twee na hoogste onderscheiding van India ontving, vertelt over haar terugkeer naar het land waar haar man in 1999 door extremistische gelovigen werd vermoord.

Mevrouw Staines ontving de Padma Shri onderscheiding als erkenning voor haar werk onder de melaatsen in Orissa, waar ze bleef om hen te helpen ook nadat haar man en twee kinderen levend waren verbrand, tijdens een overnachting bij een extremistische groep Hindoes.

Gladys bleef in India om toe te zien op de voltooiing van het Graham Staines Memorial Hospital, een ziekenhuis met 40 bedden. Maar in juli 2004 keerde ze terug naar AustraliÙ, ze was moe en had rust nodig. Om de onderscheiding in ontvangst te nemen kwam ze onlangs voor een maand terug naar India.

Geroepen door God

"Ik wist dat ik een grote familie had in India" vertelde ze in het BBC World Service's programma. "Hoewel ik zelf geen directe familie heb en die ook mis, weet ik dat er veel mensen in India zijn die als familie voor mij zijn".

"We zijn in staat geweest om het plan van mijn man te realiseren: de bouw van een ziekenhuis voor mensen die lijden aan melaatsheid. Hij had het al gepland voordat hij stierf. Daarom vinden de mensen het ook gepast dat het ziekenhuis naar hem is vernoemd".

Mevrouw Staines heeft meer dan 20 jaar in één van de armste delen van India gewoond en geleefd.
Zij gelooft dat God haar daartoe daadwerkelijk geroepen heeft.

Uiteindelijk verliet ze het land, met de hoop dat ze meer tijd zou kunnen besteden aan haar vader van 91 jaar en haar dochter die in Australië aan de universiteit haar studie wil doen.

Maar, zo benadrukte zij, ze had geen kwade gevoelens tegen de bevolking van India. Ook later bij haar terugkeer herhaalde ze dat nog eens.

Ze brengt in herinnering, dat na de gewelddadige dood van haar man en haar twee zonen, de mensen van heinde en ver kwamen om haar hun verdriet en troost te betuigen.

"Daarbij ontving ik veel giften - voor mijn eigen onderhoud, voor het ziekenhuis en ook persoonlijke geschenken -  van veel mensen kreeg ik hun traditionele gift".

Ze vertelde dat deze vrijgevigheid nog verder reikte. De mensen kwamen naar haar toe en zeiden:
"We vinden het zo erg wat gebeurd is, vergeef ons alsjeblieft en blijf bij ons. We zijn echt heel blij met wat je voor ons doet".

"Dat was een enorme bemoediging voor me" zei mevrouw Staines.

Vervolging

De moord in 1999 werd in de hele wereld veroordeeld. Na een juridisch onderzoek werd de Hindoe activist Dara Singh ter dood veroordeeld en 12 anderen kregen levenslange gevangenisstraf.

Indien wij elkaar niet vergeven, hoe kunnen we dan zelf vergeving krijgen?

Gladys Staines

Maar mevrouw Staines benadrukt dat ze deze mensen vanaf het begin al had vergeven. "Ik vind het jammer voor hen dat dit gebeurd is, want ik weet dat ze het onder druk hebben gedaan, niet goed beseffend wat ze deden. Net als de mensen die het plan hebben opgevat. Het is net als bij iedere extremistische beweging: men komt voorbij een punt, waarop men niet meer goed nadenkt over wat men doet.

"In die zin betreur ik het dat dit zo gebeurd is."

Daarbij legt ze de nadruk op de vergeving zoals Christus ons aan het kruis heft vergeven, toen hij zei Vader vergeef het hun want ze weten niet wat ze doen.
"Wanneer wij elkaar niet vergeven, hoe kunnen we dan vergeving ontvangen?ö vroeg ze.

"Ik heb gehoord van andere christenen die lijden onder vervolging en hoe zij de mensen vergeven die hen kwaad doen. Alle bij elkaar denk ik dat wanneer we niet vergeven en wrok vasthouden dan keert het tegen ons en worden we verbitterd.